Σελίδες

Σάββατο 15 Μαΐου 2021

 

ΛΕΥΚΑΔΙΤΙΚΟ


                                                                                                Λευκάδα(Φωτο Θ. Γιωργάκη)


Πηγή: Το είδωλο της γης μου


Κυριακή 9 Μαΐου 2021

 

Άγιος Θωμάς (1957) 

Η Ψηλάφιση του Θωμά(Εμ.Τζάνε)

Δε γέλασα ποτέ, ποτέ κανένα έτσι πού ή αλήθεια να χλωμιάσε κι αδύνατη να γίνει ή διαφυγή μου.

Τον Άγιο Θωμά τον είδα μπρος μου και χαίρω πού τον είδα. Βγήκα έξω, τσιγάρα από το κιόσκι ν' αγοράσω. Σούρουπο ήταν. Τα νέφη είχαν κατέβη στην άσφαλτο κι ανάμεσα τους είδα τον 'Aγιο Θωμά δίχως μια λάμψη πού ντύνει την παραίσθηση, έτσι ακέριο, ενσώματο στην ερημιά του δρόμου.

Ερχόταν κατεπάνω μου o Άγιος. Κι όπως ένας πού σκέφτεται αδιάκοπα αγαπημένο πρόσωπο και ξάφνου, τη γωνιά στρίβοντας, το συντυχαίνει, έτσι κι εγώ τον σύντυχα μπροστά μου. Τον γνώρισα, όπως την τοιχογραφία στο νου μου έφερα την ώρα εκείνη βυζαντινής μητρόπολης. Ήταν γέρος πολύ, θλιμμένος και βασανισμένος, σχεδόν ρακένδυτος, με γένια και με φρύδια, σμιχτά, μάτια θλιμμένα.

Είμαι ο Άγιος Θωμάς δε μου 'πε, αλλά ποιος αμφιβάλλει πώς αυτός ήταν άφου στο 'να του δάχτυλο είχε μείνει αίμα πηχτό; Ποιος αμφιβάλλει; Μοναδική ή στιγμή να 'μαι μπροστά του. Τον κοίταζα πολύ και κείνος στάθη. Κι οι δυο μας δε μιλούσαμε, μα 'γώ βιάστηκα λίγο μη τον χάσω.

- Άγιε Θωμά, είμαι αγέρωχος απόψε, γιατί νίκησα μέσα μου το θάνατο το θάνατο πατήσας κι είμαι τώρα έξω να βρω τσιγάρα ν' αγοράσω.. Άγιε Θωμά, αναστήθηκα και να 'μαι.

Εκείνος έκαμε μια κίνηση ασυναίσθητα κοιτώντας το βαμμένο δάχτυλο, σε μένα έτοιμος ν' ακουμπήσει. Κίνηση μονάχα. Όμως τ' απόσυρε. Ήταν μια συνήθεια. Τότες είδα την απιστία του πάλι δισταχτική, μα βέβαιη, σαρκωμένη.

-Αναστήθηκα, του 'πα. Μέρωσα τον κόσμο. Σήκωσα το κεφάλι, είπα τ' όχι πολλές φορές· Κοίταξε τις πληγές μου. Να ο εμπτυσμός στο πρόσωπο μου, δείγμα καλύτερο τι θέλεις; Να ή κεντημένη πλευρά μου. Να το μάγουλο μου κατέρυθρο, πού έστρεψα. Το κέρδος μοίρασα και το φθόνο σήκωσα στ' αλήθεια. Άγιε Θωμά, σκληρές ήταν οι μέρες.

- Τα έθνη μάχονται, είπε. Σύρε να πεθάνεις. Τα έθνη ψεύδονται. Κράξε την αλήθεια. "Αν θες ν' αναστηθείς, πέθανε πρώτα.

- Πέθανε ο αδελφός μου, τον σταύρωσαν, το ίδιο είναι, ο κόσμος υποφέρει αιχμάλωτος στα πάθη του, το ίδιο είναι. Το παιδί διόλου δεν προφταίνει άντρας να γίνει, ή κόρη να ωριμάσει κι ο άντρας να χαρεί τη λευτεριά του. Το ίδιο είναι. Τι είναι σκληρός θάνατος, το θάνατο να βλέπεις. Το ίδιο είναι, Άγιε Θωμά, πολύ έχω πεθάνει...

Κι έφυγε ξαφνικά. Τα νέφη σπάσαν ωσάν σεντόνι κι έφυγε από μέσα. Και τότε μες στη νύχτα ψάχνω να 'βρω πληγές μες στο κορμί μου. Είδα αίμα. Δεν αναστήθηκα λοιπόν; Το δάχτυλο μου βύθισα στις πληγές. "Ω, αυτές υπάρχουν. Όμως ο Άγιος έφυγε. Ούτε κατεδέχθη ν' αγγίσει τις πληγές.

Φώναξε μόνο: - Πληγώσου κι άλλο, γιατί αυτό δε φτάνει.

                 Κρίτων Αθανασούλης 

 

Σάββατο 8 Μαΐου 2021

 

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΟΣ

Όσο κι αν φαίνεται παράξενο τα όσα αναφέρονται στην Ελληνική καταγωγή του μεγάλου Στρατηλάτη, στην καταγωγή του Ναπολέοντος Βοναπάρτη, δεν είναι αποτέλεσμα νεοελληνικής ματαιοδοξίας. Ο θρύλος περί της Ελληνικής καταγωγής που δεν εγεννήθη καν στην Ελλάδα ή στη Μάνη αλλά στην Κορσική!

Αλλά ας αφήσουμε τα γεγονότα να μιλήσουν: Οι Μανιάτες, ξεριζωμένοι από την Παόμια ευρίσκονται για 44 χρόνια (1731–1775) στην πρωτεύουσα της Κορσικής, Αιάκειο. Είναι τα χρόνια που γεννιέται και ανδρώνεται ο Μέγας Ναπολέων.

Ο πατέρας του, Κάρολος Βοναπάρτης, έχει πολύ στενή φιλία με την οικογένεια της Πανώριας Στεφανοπούλου, χήρας Περμόν (προμηθευτή του γαλλικού στρατού). Ο ίδιος πεθαίνει στα χέρια της Πανώριας. Η κόρη της, Λάουρα Στεφανοπούλου – σύζυγος Junot, γνωστή ως δούκισσα D’ Abrantes, παραθέτει συγκλονιστικά στοιχεία στα περίφημα «Απομνημονεύματά» της, τα οποία ουδέποτε διέψευσε ο ίδιος ο Ναπολέων!

«Στο σπίτι του Βοναπάρτη μιλούσαμε Ελληνικά με τον πατέρα του Ναπολέοντα. (…) Πρόγονος του Βοναπάρτη ανήκε στην γενιά των Στεφανοπούλων και έφερε το όνομα Καλόμερος, o οποίος μετανάστευσε από το Αιάκειον στην Τοσκάνη της Ιταλίας. Εκεί το όνομα Καλόμερος πήρε την ιταλική του μορφή και έγινε Buona Parte (δηλ. καλό μέρος). Το ίδιο είχε γίνει και με το επώνυμο Ιατρός (σ.σ. οικογένεια Γιατριάνων–Μεδίκων) που ανήκει σε μια μεγάλη οικογένεια της Μάνης (…), οι Ιταλοί το έκαναν Medici (…).

Απόγονος των Βοναπαρτών αργότερα επέστρεψε από την Τοσκάνη στο Αιάκειον (…) κι έγινε γενάρχης της οικογένειας στην Κορσική». Και συνεχίζει η Λάουρα, δούκισσα D’Abrantes: «Μία άλλη περίπτωση αρκετά χαρακτηριστική είναι και η εξής: οι Στεφανόπουλοι – Κομνηνοί όταν μιλούν για τους Βοναπάρτες χρησιμοποιούν πάντοτε στο ιδίωμά τους το Ελληνικό επώνυμο Καλόμερος, Καλόμεροι ή Καλομεριανοί, αναλόγως των περιστάσεων, αν μιλούν για έναν ή για πολλούς»!

Η οικογένεια του Ναπολέοντα είχε φιλικές σχέσεις και με άλλες οικογένειες Μανιατών, στο Αιάκειο. Μάλιστα πριν την Γαλλική επανάσταση – όταν η οικογένεια Βοναπάρτη ήταν άσημη, ασχολήθηκε με την γενεαλογία της ένας Γάλλος Καθηγητής και πρεσβευτής στο Μόναχο, ονόματι Hanin, ο οποίος από τότε γράφει για την Ελληνική καταγωγή των Βοναπαρτών της Κορσικής.

Τα γεγονότα δεν σταματούν εδώ: όταν ο Μέγας Ναπολέων, ορφανό παιδί 15 ετών, πρωτοπήγε στο Παρίσι για σπουδές, τον υποδέχτηκε μια μεγάλη μορφή της Ελληνικής παρουσίας στην Κορσική και τη Γαλλία, ο αξιωματικός Δημήτριος Στεφανόπουλος – Κομνηνός, αδελφός της Πανώριας Στεφανοπούλου, επιστήθιος φίλος του Καρόλου Βοναπάρτη.

Ο ίδιος, ήταν ο κηδεμόνας του Ναπολέοντα όταν φοιτούσε στην Στρατιωτική Σχολή του Μπριέν λε Σατώ. Μάλιστα, η πρώτη πραγματεία του Μεγάλου Ναπολέοντος, η πρώτη του πνευματική εργασία, έφερε τον χαρακτηριστικό τίτλο «Memoires sur l’education des jeunes Maniotes» (δηλ., Απομνημονεύματα περί της αγωγής των νέων Μανιατών).

Ο μετέπειτα θρυλικός πολέμαρχος και κατακτητής είναι βαθύτατα επηρεασμένος από τα παιδικά του χρόνια, όταν έβλεπε στους δρόμους του Αιακείου, τους περήφανους και σκληραγωγημένους Μανιάτες με τις βράκες, τα φέσια και τα γιλέκα τους – την παραδοσιακή μανιάτικη φορεσιά – να επανδρώνουν την πολιτοφυλακή της πρωτεύουσας και να πολεμούν τους ντόπιους επαναστάτες!

Ο Ναπολέων στα χρόνια της παντοδυναμίας του θα περιβάλλει με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τους Μανιάτες της Κορσικής, θα δείξει έντονο ενδιαφέρον για την σκλαβωμένη Ελλάδα, σε αντίθεση με τους ντόπιους Κορσικανούς στους οποίους θα φανεί πιο σκληρός!

Στην Ελλάδα ο θρύλος για την καταγωγή του Ναπολέοντος διαδόθηκε κυρίως με τον Αλέξανδρο Σούτσο και τον «Περιπλανώμενό» του – στο ποίημά του αυτό, υπάρχουν και οι στίχοι:

«Διετήρει αίματός σου εις
τας φλέβας του ρανίδα
ο Κορσικανός ο έχων
τον Ταΰγετον Πατρίδα
και εις μίαν μόνην ώρα
την γην παίξας
την γής χάσας
εις του Βατερλώ την χώραν»!

Λέγεται πως κάποτε τέθηκε στον ίδιο τον Ναπολέοντα το ερώτημα περί της καταγωγής του (ίσως για το «άσημο» της προέλευσής του), κι αυτός απάντησε: «Η γενιά μου αρχίζει από μένα»! (και βέβαια αντιλαμβάνεται κανείς τι θα σήμαινε για την πορεία του στα Γαλλικά πράγματα, να παραδεχτεί την Ελληνική καταγωγή του).

ΜΕΓΑΣ ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΚΑΙ 1821

Το 1797 κατά την σχεδιαζόμενη εκστρατεία του στα Βαλκάνια, ο Μέγας Ναπολέων έστειλε στη Μάνη – στο ελεύθερο προγεφύρωμα του Γένους – τους Δήμο και Νικόλαο Στεφανόπουλο – εκ των Μανιατών της Κορσικής – με επιστολή του στον μπέη της Μάνης, Τζαννέτο Γρηγοράκη εις την οποία έγραφε επί λέξει τα εξής:

Ο Στρατηγός Διοικητής του εν Ιταλία στρατού

Προς αρχηγόν του ελευθέρου λαού της Μάνης,

“Πολίτα, έλαβον εκ Τεργέστης την επιστολή σας δι’ης μοί εκφράζετε την επιθυμίαν σας να φανείτε ωφέλιμος τη Γαλλική Δημοκρατία, δεχόμενοι εις τους λιμένας σας τα πλοία της. Πιστεύω ότι θέλετε τηρήσει την υπόσχεσίν σας με πίστιν αρμόζουσαν εις τους απογόνους των Σπαρτιατών. Η Γαλλική Δημοκρατία δεν θέλει φανή αχάριστος προς το έθνος σας όσον δ’ αφορά εμέ θέλω δεχθεί ευμενώς πάντα βουλόμενον εξ υμών να έλθει προς εμέ εκ μέρους σας και ουδέν επιθυμητότερον, ει μη να υπάρχει συμφωνία μεταξύ δύο εθνών αγαπόντων εξ’ ίσου την ελευθερίαν.

Σας συνιστώ τους κομιστάς της παρούσης, οίτινες είναι επίσης απόγονοι των Σπαρτιατών! Εάν δεν εξετέλεσαν μεγάλα πράγματα, αιτία είναι ότι δεν ευρέθησαν εις μεγάλους κύκλους δράσεως”.

Υγεία και αδελφότης
Βοναπάρτης

Η αλληλογραφία και οι διαπραγματεύσεις Μανιατών–Ναπολέοντος έχουν εξαίρετο ενδιαφέρον. Μάλιστα είναι γνωστό ότι στις αρχές του 1805 ο Μ. Ναπολέων έστειλε καράβι στο Γύθειο – με πολεμοφόδια – στον Τζαννέτο Γρηγοράκη (είχε πάψει να είναι τότε μπέης της Μάνης).

Οι Τούρκοι όμως παρακολουθήσανε το πλοίο που μπήκε στο λιμάνι, βομβαρδίσανε ανηλεώς το Γύθειο και πήρανε το φορτίο του που το αποτελούσαν 90 καντάρια μπαρούτι και 40 καντάρια μπόμπες (πληροφορία από βιβλίο του ιστορικού Ανάργυρου Κουτσιλιέρη).

Κείμενο του περιοδικού “ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΜΑΝΗ” (Καλοκαίρι 1997), από το αφιέρωμα στους Μανιάτες της Κορσικής.

Πέμπτη 6 Μαΐου 2021

 

Ψητό σούβλας ή Γκούλας και 25 ευρώ επιδότηση για κάθε εμβόλιο.

                                                                    



Χρηματικό μπόνους 3.000 δηναρίων (25 ευρώ) ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς σε όσους Σέρβους έχουν εμβολιαστεί ή θα το πράξουν μέχρι την 31η Μαΐου!

Στο παιχνίδι των κινήτρων για τον εμβολιασμό μπήκε όμως και η… ιδιωτική πρωτοβουλία, η φημισμένη ψησταριά με την επωνυμία «Βιβλιοθήκη στου Μιλούτιν», που βρίσκεται στην πόλη Κραγκούγεβατς, καθώς μοιράζει βοδινό σούβλας και γκούλας αγριόχοιρου, ώστε οι Σέρβοι να «ψηθούν» για το εμβόλιο.

Το25ευρο 

Όσον αφορά το μπόνους, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Σερβίας, «αποφασίστηκε να δοθούν οικονομικά κίνητρα και να επιβραβευτούν όσοι εμβολιάζονται παρά να επιβληθούν μέτρα αποκλεισμών και διακρίσεων σε βάρος όσων συμπεριφέρονται ανεύθυνα και αρνούνται να κάνουν το εμβόλιο για τον κορωνοϊό».

Ο Βούτσιτς, ωστόσο, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να υπάρξει και απόφαση που θα στερεί δικαιώματα στους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα που αρνούνται να εμβολιαστούν. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι εξετάζεται το μέτρο της μη καταβολής αποδοχών σε εργαζόμενους στο Δημόσιο που έχουν νοσήσει από την Covid-19 και δεν είχαν εμβολιαστεί, κατά το διάστημα ισχύος της αναρρωτικής άδειας.
Η πολιτική ηγεσία στην Σερβία, βλέποντας ότι έχει μειωθεί αισθητά το ενδιαφέρον των πολιτών για τον εμβολιασμό προσπαθεί με διάφορα κίνητρα, διευκολύνσεις, αυστηρές συστάσεις, αλλά και προειδοποιήσεις να αναθερμάνει το ενδιαφέρον του κόσμου για το εμβόλιο. Εδώ και δέκα ημέρες περίπου, σε όλες τις μεγάλες πόλεις, το εμβόλιο για τον κορωνοϊό χορηγείται χωρίς ραντεβού, ενώ από σήμερα Τετάρτη το μέτρο αυτό επεκτείνεται σε ολόκληρη την επικράτεια. Κάθε ενήλικος πολίτης μπορεί να προσέλθει σε οποιοδήποτε εμβολιαστικό κέντρο και να λάβει το εμβόλιο που επιθυμεί, επιλέγοντας ένα από τα τέσσερα εμβόλια που χρησιμοποιούνται στη χώρα, ήτοι το Pfizer-BioNtech, το ρωσικό Sputnik-V, το AstraZeneca και το κινέζικο Sinopharm.
Εμβολιαστικά κέντρα λειτουργούν παντού, σε κέντρα υγείας, δημόσιες υπηρεσίες, εμπορικά κέντρα, πολυκαταστήματα ακόμη και σε ψητοπωλεία.

Ένα εμβόλιο να γλείφεις τα δάχτυλά σου…

Στη φημισμένη ψησταριά με την επωνυμία «Βιβλιοθήκη στου Μιλούτιν» που βρίσκεται στην πόλη Κραγκούγεβατς, στην κεντρική Σερβία το μενού χθες, εκτός από ψητά σούβλας και τοπικά εδέσματα, είχε και…εμβόλια. Η ιδιοκτήτρια του καταστήματος Λιούμπινκα Ράσκοβιτς με την βοήθεια των δημοτικών υγειονομικών αρχών οργάνωσε τον εμβολιασμό των πελατών της με τα εμβόλια των Pfizer-BioNtech και της Sinopharm. Κάθε ένας που εμβολιαζόταν είχε τη δυνατότητα να γευτεί δωρεάν βοδινό σούβλας που σιγοψηνόταν επί 15 ώρες στον προαύλιο χώρο του καταστήματος, ή μία μερίδα γκούλας αγριόχοιρου.

«Ένα χρόνο τώρα ζούμε με τον φόβο του θανάτου, είναι καιρός να νικήσουμε αυτόν τον εχθρό και να αρχίσουμε να συναναστρεφόμαστε μεταξύ μας, να μπορούμε να αγκαλιάζουμε ο ένας τον άλλον, να χαιρόμαστε την ζωή, για αυτό αποφασίσαμε και μείς να βοηθήσουμε με τον τρόπο μας, παρέχοντας, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, δωρεάν φαγητό στους εμβολιασθέντες», δήλωσε στους δημοσιογράφους η Λιούμπινκα Ράσκοβιτς.

Τα εδέσματα της «Βιβλιοθήκης» γεύτηκαν επίσης και όσοι έσπευσαν να δώσουν αίμα, αφού ταυτόχρονα με τον εμβολιασμό στην ψησταριά οργανώθηκε και εθελοντική αιμοδοσία κάτι που αποτελεί πλέον παράδοση μιας και κάθε χρόνο στο κατάστημα αυτό διοργανώνονται ανάλογες δράσεις. Όλοι όσοι επισκέφτηκαν εχθές την «Βιβλιοθήκη στου Μιλούτιν» έμειναν ευχαριστημένοι αφού μπόρεσαν να συνδυάσουν το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Ικανοποιημένη έμεινε και η ιδιοκτήτρια της ψησταριάς αφού χάρη στην ανθρωπιστική της δράση, χθες συγκεντρώθηκαν 160 μονάδες αίματος και εμβολιάστηκαν 40 άνθρωποι.

Πηγή : Αθηναϊκό Πρακτορείο

Y.Γ. Η εφευρετικότητα έχει φτάσει στο κατακόρυφο στη γειτονική χώρα που ανταγωνίζεται επιτυχώς τη δική μας (όχι στη φαντασία) στην προσπάθεια εμβολιασμού του πληθυσμού των …προβάτων. Πάντως 25 ευρώ επιδότηση στο κάθε εμβόλιο, είναι ένα μικρό κίνητρο για κάποιον που έχει ανάγκη περισσότερο από ένα δωρεάν γεύμα σε ένα μέτριο εστιατόριο.

Έτσι, ένας φίλος είχε την πρωτότυπη ιδέα να προσφέρει 30 ευρώ σε μέλος της οικογενείας του, για να μη κάνει το εμβόλιο, εξανεμίζοντας άδοξα το οικονομικό κίνητρο της κυβέρνησης Βούτσιτς. Το ιδιαίτερο στοιχείο στην προσφορά αυτή, είναι ότι έγινε στην πεθερά του και εκεί τα πράγματα άρχισαν να μπερδεύονται, ως προς το κίνητρό του. Στο ερώτημα, αν η πρόσφορα έγινε από αγάπη για να προστατευτεί η πεθερά από την επικινδυνότητα του εμβολίου, ή για να διατηρήσει την απόσταση ασφαλείας μαζί της, παραμένει αναπάντητο για ευνόητους λόγους. Πάντως η πεθερά, ως πρακτική και  ευρηματική Σέρβα, σκέπτεται τρόπο, πως να πάρει τα 25 ευρώ από τον Βούτσιτς, αλλά και τα 30 ευρώ  από τον γαμπρό της.     

Δευτέρα 3 Μαΐου 2021

 

Λ Α Μ Π Ρ Η 

— Χριστός άνέστη ! αγαπητέ αναγνώστη. Και μια καί τό καλεϊ ή μέρα, γι’ αυτήν θά μιλήσουμε καί για ένα χείμαρρο αναμνήσεις πού μάς πλημμυρούν άπό παιδάκια... Στούς αβέβαιους καιρούς μας, τέτοιες μεγάλες γιορτές καί τέτοιες ώραϊες εύχές, παίρνουν μια ξεχωριστή σημασία ανάμεσα στον εύγενικό καί πολύπαθο λαό μας. Χωρίς νά ξεκόβουν άπ' τό ιστορικό γεγονός πού τις γέννησε καί τις καθιέρωσε, ντύνονται τήν κοχλαστή πραγματικότητα τής σκληρής εποχής μας καί προβάλλουν σαν ξεκινήματα καί συνθήματα για καινούργιες ευγενικές κατακτήσεις.

— Χριστός άνέστη! Κραύγαζαν οι μπαρουτοκαπνίσμένοι μας πρόγονοι, χαιρετώντας κάθε αίματοποτισμένη τους νίκη. Καί μέ τήν ίδια νικητήρια ιαχή, δακρυσμένοι φιλιόνταν οί ρωμιοί στούς δρόμους καί στις πλατείες, άγνωστος μ' άγνωστο, στό τέλος τής χιτλερικής κατοχής...

— Χριστός άνέστη!... Καί κάτι σαν πουλί σκιρτάει καί σήμερα έτοιμο νά κελαϊδήσει στις παγωμένες καρδιές των άνθρώπων. Σά συναντιούνται δυό χαμόγελα π' άχνοχαράζαν κάτω απ' τή μόνιμη μάσκα τού πόνου, στις μέρες μας. Σά σιμώνουν δυό κόκκινα αυγά νά παιχνιδίσουν. Σά σμίγουν τις φλογίτσες τους δυό λαμπάδες. Σαν τσουγκρίζουν δυό ποτήρια μέ κρασί. Σά σφίγγουν δυό χέρια σέ χειραψία Σά φιλιούνται οί άνθρωποι μέ χείλη πού σαλεύουν ήμερα, γλυκά...

— Χριστός άνέστη !...

— Αληθώς άνέστη !...

— Μέ γειά μας καί χαρά μας...

— Μέ ομόνοια κι’ αγάπη !...

Καί πάει... Γλύκανε ή ανθρώπινη ψυχή. Χαλάρωσε ή ένταση των νευρικών καιρών μας. Σμίγουν οί χιλιάδες λαμπάδες τό φώς τους σέ μια φωτοπλήμμυρα ανάστασης. Χιλιάδες χαμόγελα συναντιώνται. Χιλιάδες ποτήρια τσουγκρίζουν. Φουντώνουν έλπίδες. Σμίγουν οί άνθρώποι σέ λαοθάλασσες.Κι' ό γλυκός Ναζωραίος γίνεται Λαός... Λαός στα πάθη του. Λαός στήν ανάστασή του...

……………………………………………………………………………........................................................

Είχα έναν παππού. Ήταν παπάς. "Ενας πρωτόγονος παπάς σέ μια πρωτόγονη χωριάτικη κοινωνία τής Τουρκοκρατίας. Παπάς, μυλωνάς, τσομπάνος. Άντρας φοβερός! 'Απλοϊκός, βιβλικός, Μωϋσής!... 'Οπλισμένος μέ κουμπούρια όλοχρονίς εκεί πού έσκαβε κι  έβοσκε τά πρόβατά του. Δύσκολα τά χρόνια καί τότε. Μά τόλεγε ή περδικούλα του.

— Τί τά θές τ' άρματα ;... Τον ρωτούσαν.

—Γιά τα Τουρκιά μπρε... Τί γκεσέμι μ’ έχετε ; "Η τ’ αγοράζω μέ τόν παρά ή τά σφάζω σαν έρτουν γιά κακό... Μπίρ Αλλάχ ! Ό αφέντης είναι λύκος...

— Κ ι’ ό Χριστός ; Ξεχνάς παπούλη ;... «Ού φονεύσης!»

— Χριστός είμαι γώ. κι’ εσύ καί τούτα τά παιδάκια..."Ο,τι ζει είναι Χριστός...

Τή μεγάλη βδομάδα, στά πάθη, στα δώδεκα εύαγγέλια βογγούσε... "Ετρεμαν χέρια κι’ Ευαγγέλιο.

— Κι’ έθηκαν επί τής κεφαλής αύτού στέφανον έξ άκανθων καί λόγχη έκέντησαν τήν πλευράν αύτού... Τά μάτια του μούσκευαν. Σταματούσε. "Ένας κόμπος τόν έπνιγε. ’ Αγρίευε... Καί πριν συνεχίσει δάγκωνε μιά τρομερή λέξη πού μούδιαζε τ’ απλοϊκό έκκλησίασμα...

— Οί κερατάδες...

"Επασχε μέ τά πάθη κι’ άνασταινόταν μέ τήν Ανάσταση. Καί τή Λαμπρή άχτινοβολούσε. Βροντούσε τό «Χριστός Άνέστη..» σάν κανόνι. Παρορμούσε τούς χριστιανούς νά ψέλνουν μαζύ του...

— Σκούξτε μπρέ κουκουβάγιες... Τί μέ κυττάτε... Χριστός άνέστη... Άνθρωπος άνέστη !... Καί γινόταν τής κακομοίρας... Δεν ήταν πιά ψαλμωδία... "Ητανε εμβατήριο σέ γιουρούσι. Τσομπάνηδες, ψαράδες, ζευγάδες, ξωμάχοι ούρλιάζαν σά λύκοι... Καί τέλος έκανε κήρυγμα.

— Που είναι μπρε ό Πιλάτος Πού είναι κι’ ό Ρωμαίος ; Στάχτες καί μπαρούτι... θαρρούσαν πώς θά βασίλευαν στους αιώνες... Αμ δέ ... Αλλάζουν μπρέ όλα ... Φεύγουν τά παλιά κι έρχονται καινούργια ... Τά καινούργια λάμπουν. Τά παλιά πεθαίνουν... "Αντε τώρα Χριστός άνέστη !... Καί φρόνιμα... Μή μεθήστε καί μαχαιρωθήτε σάς έσφαξα... Βαλαχί ! ... Ζαβαλήδες ... 

Ξεφλούδιζε τήν Ανάσταση άπό κάθε δόγμα. Περπατούσε χέρι-χέρι μέ το Χριστό. Χόρευε μαζύ του...

…………………………………………………………………………….....................................................

— Χριστός άνέστη!... ψέλλισεν ένας άσπρομάλλης παπάς μέσα σ’ ένα στρατόπεδο τής κατοχής. Είμασταν τρείς χιλιάδες. Αγωνιστές, έγγλεζάκια αιχμάλωτα, αραπάκια, σαλταδόροι, γυναίκες άνταρτών, παιδάκια μικρά μέ τις μάννες τους...

— Πιο δυνατά παπούλη... τού φωνάξανε...

—Λαμπρή είναι .. Πεθαίνουμε πού πεθαίνουμε .. Ψάλλε, παπά.

—Κάθε βδομάδα παίρνουν καί σφάζουν!... "Ας γιορτάσουμε πριν χαθούμε... Ζωή είναι αύτή ; Ζωντανοί στην κόλαση...

— Όχι... Όχι... Δέν χανόμαστε... Χριστός άνέστη ! Κι’ ο άνταρτόπαπας φόρεσε τό πετραχήλι του κι’ έστρεψε τό βλέμμα πρός τήν κορφή τού Όλύμπου. επίσημος, ώραίος.

Χριστός άνέστη εκ νεκρών

θανάτω θάνατον πατήσας

Τί έγινε τότε !... Πληθωρική ή λαχτάρα γιά τή ζωή καί γιά τή νίκη ανάβρυσε απ' τά σκελετωμένα κορμιά μας κι’ έσπασε τόν άτσαλένιο θάνατο πού μάς έζωνε ολόγυρα. Τις ψηλές σκοπιές μέ τά πολυβόλα. Τ ’ αγκαθωτά σύρματα. Τά ναρκοπέδια. Τά σκυλιά... Κλαίγαμε...

— Χριστός άνέστη! "Ας χορέψουμε άδέρφια...

— Ελλάς άνέστη ! Κύττα πέρα... Πέρα... Τά βουνά !

— Θά ζήσουμε... θά ζήσουμε... Ή ζωή είναι τό παν

— Θανάτω θάνατον πατήσας...

— Άνέστη στήν έρημο... Στήν Αίγυπτο...

— Στο Στάλιγκραντ άνέστη ! ..

— Στο δεύτερο μέτωπο άνέστη... Σηκωθήτε !...

— Νά φιληθούμε άδέρφια...

Πώς έγινε έκεινο!... Δέν ξεχώριζες πιά φίλο καί ξένο έκεί μέσα. Δακρυσμένοι, πονεμένοι καί χαρούμενοι μαζύ, νεκροί π’ άναστηθήκαμε στήν κόλασή μας, άγκαλιαζόμαστε, φιλιούμαστε, ξεφωνίζαμε ρωμέΐκα, ινδιάνικα, γκούργκας, εγγλέζικα... Κλαίγαν καί γελούσαν καί τά μικρά παιδάκια στήν αγκαλιά τής μάννας τους...

— Χριστός άνέστη !·.. "Ύστερα πιαστήκαμε χέρι μέ χέρι... Τρεις χιλιάδες άνθρωποι. Πενήντα κύκλοι...

Στη στεριά, δέ ζή τό ψάρι

Μονό άνθός στην αμμουδιά... 

Πιαστήκαν στό χορό μας καί τά ιταλάκια. οί φαντάροι πού δέν είχαν υπηρεσία : «Βίβα ! Βίβα !...» Κι άπομείνανε νά χάσκουν τά πολυβόλα... Μαύροι καιροί...

…………………………………………………………………………….....................................................

Κάτι σάν πουλί σκιρτάει έτοιμο νά κελαηδήσει τό αιώνιο γλυκό του τραγούδι καί σήμερα στις παγωμένες καρδιές.

Χριστός άνέστη ! Νέοι, γέροι και κόρες

μπροστά στους άγιους και φιληθειτε

Φιληθείτε γλυκά, χείλη με χείλη.

πέστε «Χριστός άνέστη» εχθροί και φίλοι. 

Δέ στερεύει ποτές ή άνάβρα τής πανανθρώπινης αγάπης, πού μάς δροσίζει στήν πορεία μας πρός τά μπρός... Πρός τή γή Χαναάν ...

 

                                                                                                                             ΦΙΛΗΣ

            ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΤΕΧΝΗΣ-1955 

 

Κυριακή 2 Μαΐου 2021


 

 ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ   
«Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν, Ἅδου τήν καθαίρεσιν, ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου, ἀπαρχήν˙ καί σκιρτῶντες                                 ὑμνοῦμεν τόν αἴτιον, τόν μόνον εὐλογητόν τῶν πατέρων Θεόν καί ὑπερένδοξον» 

Divna Ljubojević - Slavoslovije - Hristos Anesti

 

Μέ τή... «σέσουλα» μοίραζαν «διπλώματα»

                                                                            (που είμασταν να πάρουμε;) 

Πλαστά διπλώματα οδηγήσεως αυτοκινήτου εξέδιδε ή τριμελής σπείρα πού εξαρθρώθηκε άπό τά όργανα τής Γενικής 'Ασφαλείας Πειραιώς. Οί συλληφθέντες είναι οί' Αντ. Κουσουλάκος, 55 έτών, έκπαιδευτής αύτοκινήτων, Χαρ. Χαδιάρης, 42 έτών, ναυτικός, καί Αν. Γκολέμης, 31 έτών άεργος. Η σπείρα, πού άρχισε τή δραστηριότητά της πρό διετίας, είσέπραττε 30.000 δρχ. γιά κάθε πλαστό δίπλωμα. Αρχισαν τίς δουλειές τους άνοίγοντας γραφείο στήν όδό Κολοκοτρώνη 95 τού Πειραιά, μέ διπλή δραστηριότητα: Ή μία δραστηριότητα ήταν ή σχολή οδηγών καί ή άλλη ή συγκρότηση πληρωμάτων μέ τήν έπωνυμία «Λάγκος Τζένεραλ Άτζενσυ»(Όπα!Το κύκλωμα ξεκίναγε από Νιγηρία;). Περισσότερο έπικερδής ήταν ή σχολή οδηγών. Γιά τούς μαθητές τής σχολής Κουσουλάκου-Χαδιάρη δέν ήταν άπαιραίτητα τά μαθήματα, ούτε οί έξετάσεις, οί πορείες καί οί «σαλίγκαροι»(σαλιγκαροτροφίας ή ελεύθεροι;) τού Υπουργείου Συγκοινωνιών. 'Αρκοϋσαν 6 (όχι 4;) φωτογραφίες (πρόσφατες;) τού ύποψήφιου οδηγού,ή άστυνομική του ταυτότητα (μαϊμού κι αυτή, ή κανονική;) καί 30.000 δρχ. Μέ τήν ταρίφα αύτή, σέ λίγες ήμέρες ό ένδιαφερόμενος έπαιρνε δίπλωμα όποιας κατηγορίας ήθελε, άπό έρασιτεχνικό μέχρι έπαγγελματικό. (νταλικιέρης εξωτερικού;) Όλες οί διαδικασίες γίνονταν στό γραφείο τής οδού Κολοκοτρώνη, πού είχε άντικαταστήσει τό ύπουργείο Συγκοινωνιών.(μαϊμού υπουργείο;) Μέ τόν τρόπο αύτό, απέκτησαν διπλώματα άγνωστος αριθμός άνδρών καί γυναικών, (αμάν) χωρίς φυσικά νά έχουν ιδέα άπό οδήγηση.(τι μου λέτε;) Ό τρίτος τής σπείρας, Γκολέμης, έμφανιζόταν μόνο στούς ύποψήφιους πού ζητούσαν έπίμονα νά δώσουν έξετάσεις. Καί στήν περίπτωση όμως αύτή, παρίστανε τόν.....μηχανολόγο (αυτός χωρίς καν δίπλωμα μαϊμού;) τού Υπουργείου Συγκοινωνιών καί  έξέταζε τούς ύποψήφιους κατ' οίκον.(οριζοντίως ή καθέτως;) Στήν έρευνα πού έγινε στό γραφείο τών δραστών στήν όδό Κολοκοτρώνη, βρέθηκαν σφραγίδες καί άλλα άντικείμενα πού χρησιμοποιούσε ή σπείρα γιά νά κατασκευάζει τά πλαστά διπλώματα. Στά χέρια 15 άτόμων κατασχέθηκαν μέχρι τώρα ισάριθμα πλαστά διπλώματα.

(Από Αστυνομικό Δελτίο  της δεκαετίας του 1980)

Υ.Γ. Αν και από το Δελτίο προκύπτουν πολλά ενδιάμεσα ερωτηματικά, είναι βέβαιο ότι, από εκείνη την παλιο-σειρά οδηγών, κάποιοι έχουν «τσακιστεί», κάποιοι έχουν αποδημήσει «εις Κύριον», άλλοι πήραν στο λαιμό τους κάποιους άλλους, και άλλοι κυκλοφορούν ακόμη ανάμεσά μας. Προς Θεού, μην τρομοκρατείσθε. Όσοι έχουν μείνει, έχουν εξελίχθη πλέον στους καλύτερους οδηγούς, μετά από τόσα χρόνια επικίνδυνης οδήγησης (πάντως καλού-κακού αποφεύγετε αν μπορείτε τον Πειραιά).Έπειτα μήπως τα διπλώματα-μαϊμού, είναι γραφειοκρατικά προτιμότερα από τα ανύπαρκτα με τα οποία κυκλοφορούν ορισμένοι; Ο....ιδανικότερος βέβαια συνδυασμός, είναι οδηγός χωρίς δίπλωμα, χωρίς ασφάλιση και χωρίς πινακίδες κυκλοφορίας, με παραποιημένο αυτοκίνητο και ο ασφαλέστερος είναι με όλα τα προηγούμενα, αλλά χωρίς αυτοκίνητο!

Το Υπουργείο Συγκοινωνιών, ήταν εκείνα τα χρόνια σαν τα συγκοινωνούντα δοχεία, πολυπλόκαμο με τεράστια γραφειοκρατία, έτσι οι πρωταγωνιστές μας δεν έκαναν και τίποτε ιδιαιτέρα παράνομο. Αποφάσισαν να το υποκαταστήσουν, απλουστεύοντας τις διαδικασίες και μοιράζοντας μεταξύ τους τα "λαδώματα". Αυτό, έδωσε ένα κίνητρο για την σταδιακή καθιέρωση εκεί γύρω στο 1987 των ροζ διπλωμάτων, που ισχύουν μέχρι σήμερα και απέδειξε πως η "πιάτσα" τρέχει πιο μπροστά από κράτος που έρχεται πάντα αργά να καλύψει τα ευτράπελα και όχι να τα προλάβει, αποδεικνύοντας ότι η ανομία ανοίγει το δρόμο στην ευνομία Σήμερα, τα πράγματα έχουν βελτιωθεί αρκετά. Τα πρώτα διπλώματα δεν ξέρω αν είναι μαϊμού, όταν όμως τα παραδίδεις για ανανέωση διετίας, τα καινούργια είναι σίγουρα original, μόνο που κάνουν έξι μήνες να τα αντικαταστήσουν. 

Τι τα θέλετε; Από χρόνια ζούμε σε μια χώρα απομιμήσεων. Έκτος από ρούχα, γυαλιά, τσάντες, και παπούτσια, υπάρχουν γιατροί, αστυνομικοί, καθηγητές, παπάδες και κυρίως Έλληνες-μαϊμού (αψέχαστοι) όπως και μια δημοκρατία-μαϊμού, η λεγόμενη «δημοκρατία της μπανανίας» (η μπανάνα ως γνωστόν είναι το αγαπημένο φαγητό της μαϊμούς). Ευτυχώς όπου νάναι έρχονται εκλογές, και τα dominion θα πιάσουν δουλειές με «φούντες» για παραγωγή ψήφων-μαϊμού.

Ποιός είχει πει…ποιός είχε πει, ότι στις ψηφοφορίες, τα αποτελέσματα δεν προκύπτουν από τους ψήφους, αλλά από τους καταμετρητές τους; Ποιός το έχει πει μωρέ; Α ναι… θυμήθηκα. Ο Στάλιν.  

Πηγη:Το είδωλο της γης μου

 

Δημοφιλείς αναρτήσεις